تراخيه عن الإيجاب و إن طالت المدة ، فإن الغائب يوكل و القبول متأخر ، و كأن جواز توكيل الغائب موضع وفاق فلذا جعله شاهدا على الجواز ، و إلا فهو فرع المدعى . مبحث احكام صيغه وكالت شرح فارسى : مرحوم مصنف مىفرماين : صيغه ايجاب و قبول در وكالت داراى احكامى است كه ذيلا ببرخى از آنها اشاره مىكنيم : الف : در قبول وكالت فوريت شرط نيست چه آنكه غايب را مىتوان وكيل نمود . شارح ( ره ) مىفرماين : مقصود اين است كه پس از خواندن صيغه ايجاب بر وكيل لازم نيست بدون فاصله قبول كند بلكه جايز است قبولش متراخى و با فاصله از ايجاب تحقق يابد اگرچه مدت فاصله طولانى شود و دليل جواز تراخى قبول از ايجاب آن است كه : غائب را مىتوان وكيل نمود و حال آنكه قبول وى قطعا از صيغه ايجاب متأجر و با فاصله است و اين وكالت يعنى وكالت غائب چون امرى است اتفاقى و اجماعى از اينرو مرحوم مصنف آن را شاهد براى جواز تراخى قرار داد و الا با قطع نظر از اين جهت تمسك به آن فرع از مدعا است . قوله : بل يجوز تراخيه : ضمير مجرورى در [ تراخيه ] به قبول راجعست .